Sigarayı bir kenara bırakmanın ardından, ömrü hayatım boyunca hep çekmiş olduğum uyku probleminide çözmüş bulunuyoum. Annemin tabiri ile akşam atmaz, sabah kalkmaz olan ben artık akşamları erken saatte yatıp sabahları ise çok erken saatte kalkıyorum, ve hatta her sabah erken saatte 2 saatlik spor ve yürüyüş yapıyorum.

Yenilikler bunlarla bitecek gibi değil, sigarayı bırakmam ve spora başlamamın ardından bir bahane ve bir yoldaş olması açısından kendime bir köpek aldım. Şuan altı aylık olan bu köpeğimin adı Efe. İsmi koyan ben değilim, bir arkadaşımın ricası üzerine bu ismi koydum oldukçada hoşuma gitti. Köpeğimin cinsi Orta Asya Çoban Köpeği Alabay ( alabai ) dir. Kendisi oldukça iri cüsseli bir köpek olup görenlerin ağzını açık bırakmaktadır, ve kendisinin öyle bir havlaması vardır ki bu yaşta duyan aslan kükrüyo sanır )

Hayatımda bunların dışında bir çok yenilik ve güzellik bulunmakta ilerleyen günlerde işleri yola koyduktan sonra yeni gelişmeler ile sizlerin karşısında olacağım. Şuan en öncelikli hedefim video sitesi vidyo.net üzerinde yoğunlaşmak ve aradaki boşa geçen zaman farkını kapatmaktır.

Sağlıcakla kalın..

Şayet yorumlarda yazmış olduğun o değerleri hakettiğimi düşünüyor isen bunu bana ispatlamalısın.

İçinde bulunduğumuz yeni 2010 yılının geride bıraktığımız 2009 yılına nazaran çok daha verimli bir yıl olmasını ümit ediyorum, hem kendim hem sizler adına.

Sevgiler saygılar mutlu yıllar.

Arda Turan

Sene 2006 ağustos ayının ilk haftasıydı. Ne kadar fanatik bir galatasaraylı olduğumu bilmeyen yoktur sanırım. İşte o zamanlardada futbol müsabakalarını yakından takip ediyordum ve hazırlık maçları sırasında bir isim dikkatimi çekti. Bu isim Arda Turan ‘ dan başkası değildi. Yetenekli bir futbolcu olmasının yanı sıra galatasaray için özlenen bir karakterdi kendisi. Büyük takımlarda her zaman için tribüne oynayan futbolcuların olması gerektiğine inanmışımdır. Heleki futbol çılgınlığı üst derecede olan ülkemiz için fazlasıyla gereklidir. İşte uzun lafın kısası o zamandan bu ismin çok büyük yerlere geleceğini ve kendisini geliştirebileceğini, hatta biraz daha ileri görüşlü olarak ilerleyen zamanlarda tüm türkiye ile birlikte dünyanında bu çocuğu konuşacağını düşünerekten domain ismi olan ardaturan.net’ i satın aldım.

O zamanlar nasıl bir proje gerçekleştireceğimi tam kestiremdiğim için, bir arkadaşım vasıtası ile özel bir yazılım hazırlamaya çalıştık o kadar aham şaham birşey olmasada günün şartları için idealdi sanırım. Gel zaman git zaman işlerimin sapa sarması ve şu mp3 davasının ortaya çıkması sebebi ile işlerime uzunca bir süre ara vermek zorunda kaldım. Ara verdiğim bu süre zarfı içinde haliyle site ile ilgilenme fırsatım pek olmadı. İlerleyen yıllarda ise farklı farklı sebeplerden ötürü Ardaturan.net sitesini tam istediğim gibi faal bir hale getiremedim. İşlerime yoğunluk verdiğim şu son zamanlarda Sanalhane.com ardından Ardaturan.net sitesinide yenileyerek yeniden yayın hayatına başlamasına karar verdim.

Siteyi ziyaret edip incelemek isteyenler yazımın sonundaki linkten siteye ulaşabilirler. İçerik bakımından biraz zayıf olduğunun farkındayım, zamanla üyelerinde katkılarıyla birlikte çok daha yoğun bir içeriğe sahip olacağı inancındayım.

İşte Türk futbolunun tartışılmaz yeteneği arda turan için hazırlamış olduğum web sitesi.

http://www.ardaturan.net

Sanalhane İle Yeniden

Şöyle biraz yani 4-5 sene evveline gidersek internet dünyasında ilk gözağrım diyebileceğim bir siteydi sanalhane. 5 yıl önce bir elin parmakları kadar sayılı arkadaşların bir araya gelerek uzun uğraşlar ve uzun bir beyin fırtınasının ardından ortaya çıkardığı bir isimdi sanalhane. O zamandan bu zamana bir çok şey değişti, en basitinden o bir elin parmağıyla gösterilen arkadaşların her biri bir yana dağıldı ve  herkes kendi yolunda gitme özgürlüğünü seçti. Geriye ne mi kaldı? Geriye bir ben birde başı boş sanalhane kaldı. İşte o günlerdeki güzel günlerin anısına bu ismi yeniden yaşatmak ve yeniden sanal aleme kazandırmak için “Sanalhane ile yeniden“ sloganı ile site tekrardan yayın hayatına girmiştir. İlk kurulduğu zamanlarda sanalhane sadece bir forumdan ibaretti, ilk zamanlarda vbulletin kullanılmasına rağmen etrafımızda dönen entrikalar sonucunda lisansımız iki defa iptal edilmiş ve mecburi olarak invison power board (ipb) kullanmaya zorlanmıştık. Sanalhane ile yaşadığım tek zorluk bu script değiştirme olayı değildi tabiki. Sanalhanenin 3 ncü yılına girmesiyle birlikte elime bir mahkeme tebligatı ilişmişti ve sanalhanenin kalan tek patronu olduğum için bir başıma mp3 davası ile yargılanmaya başlamıştım. Bu yargı süreci tam tamına üç yıl boyunca sürdü ve hayatımdan maddi, manevi bir çok şeyi bereberinde götürüp adliye arşivinin tozlu raflarına kaldırıldı. Bu kadar zorluğa, bu kadar soruna rağmen yeniden bu isimle uğraşmak biraz delilik gibi görünsede sanalhane benim ilk gözağrım ve onu yeniden yaşatmak en büyük kavgam.

1995 li yılların sonunda orta okulun bitmesinin ardından istanbulda gözlerimi ilk açtığım sokak olan gediz sokaktan ayrılmak zorunda kaldım ve takvim yaprakları 1998 yılı haziran ayını gösterdiği zaman ise feriköy semtinden tamamiyle ilişkimi kesmek zorunda kalmıştım. Aradan geçen bunca süre zarfında eski orta okul sıra arkadaşlarımdan bazılarını nadir olarak görebiliyordum, hayat mücadelesi başlamıştı ve artık düşünülmesi gereken daha derin olaylar söz konusuydu. Yılların geçmesi, teknolojinin gelişmesi internet dünyasının 56k fax modemlerden ADSL zımbırtısına geçişiyle birlikte facebook denen sosyal ağ platformu ortaya çıktı. Tabi facebook ile tanışmamız yurt dışında yaşayan arkadaşlara nazaran biraz daha geç oldu ama yinede bu ağın bir parçası olmaktan kendimizi alı koyamadık. İlk başlarda son derecede karşısında durduğum bu platformun gün geçtikçe geride bıraktığımız geçmiş dönemlerimizin, hafızamızdan silinmeye yüz tutmuş anılarımızın canlanmasına yardımcı olduğunu gördükçe bu karşı tutumum son derecede hafifledi ve sempati duymaya başladım . İşte bu sosyal ağ platformu ve Sevgile Erhan Ziya SANCAR hocamızın iş birliği ile yıllar sonra ilk okul ve orta okul arkadaşlarımı yeniden görme eski anıları yeniden tazeleme fırsatı buldum. Bu inanılması güç bir mutluluk ile birlikte bir o kadarda hüzünlü sonbahar havası estirmeye başladı yüreğimde.  Düşününki  bir makale yazıyorsunuz ve orta okul sonlarında bu makalenizin içinde bir yerlerde bir parantez açıyorsunuz. Aradan yıllar geçiyor ve bu parantezi kapatıp makalenize yeniden devam ediyorsunuz ki parantezi ilk açtığınız kısımdan kapatıncaya kadar hayatınızda bir çok şey olup bitmiş ve arada gerçekten uçurum sayılabilecek ve birleştirmesi imkansız boşluklar oluşmuş.

İlla birşeyler yazmak adına kendimi fazla zorlamanın bir anlamı yok sanırım gerçekten uçurum oldukça büyük. 15 Yıl aradan sonra Erhan Ziya SANCAR hocamızın sınıf resmini yayınlanamısın ardından ekte sunacağım resmin de gün yüzüne çıkmasının vakti gelmiştir.

Yıllar yıllar önce o körolası yokluk zamanlarında bile bir yalan uydurup bir şekilde aileme bu resmi aldırmayı başarmıştım. Gerçekten o dönemde  maddi anlamdaki yokluklar içinde bu resime ödediğim ücret ( 5.000 lira yanılmıyorsam ) benim ve ailem için bir resime ödenecek olası güç bir rakamdı ( Görende, duyanda mona lisa tablosunu alıyorum sanacak) ve yıllar sonra ne kadar zengin olursam olayım bir daha satın alamıyacağımın farkındaydım.

Değerli arkadaşlarıma 15' nci yıl hatıram olsun

Resimde beyaz bir boşluk olarak görülen kısımda sevgili Ceylan DÖKMEN bulunmaktaydı. O zamanlar kendisiyle konuşma cesareti bulamasamda yıllar sonra, o günlere ait onun hakkındaki düşüncelerimi paylaşmaktan kendimi alıkoyamadım ve kendiside bunu büyük bir hoşgörü ve anlayış ile karşıladı. Bu resimin elimde olduğunu ve birgün paylaşacağımı ilk ona söylemiştim.

Son olarak ; O beyaz bölgeden çıkarılan resim parantez açtığım yıllarda cüzdanım ile birlikte ucuz etiketli bir çamaşır deterjanının kurbanı olmuştur.

( Gizlilik ilkelerine duyduğum bağlılıkk nedeniyle resimde bulunan arkadaşlarımın isimlerini paylaşmıyorum. İllada sen kimsin nerdesin diye merak ederseniz de resmin sağ üst köşesine bakmanız yeterlidir. )

Sevgi ve Saygıyla

Gazi ÖZATA

1 – Bilgisayar Tamircisiyim
2- Web Tasarımcısıyım
3- Çaycıyım
4-Komiyim
5- Kombi & Klima Tamircisiyim
6- Yardımsever bir insan ve arkadaşım
7- Orta gelirli bir ailenin ortancı ve tek erkek çocuğuyum.

1 nci maddeden başlayarak konumuza giriş yaparsak, yaklaşık olarak 2 yıl önce kendime ait küçük bir işyeri açtım amacım burdan internet üzerindeki müşterilerime sabit telefon ve adres ile daha kolay ulaşabilmek ve bana ulaşmalarını sağlayabilmekti. Buranın kuruluş amacı büyük çoğunluk ile internet üzerinden gelen işleri takip etmek ve para kazanmak olsada zamanla birlikte çevrenin etkisiyle birlikte alanında ileri düzey bilgiye de sahip olduğuma inandığım bilgisayar tamir ve servis işinide yapmaya başladım. Ben işyerimi açtıktan kısa bir süre sonra ailem işyerimin bulunduğu pasaj içerisinde bir çay ocağı açtı ve üçüncü bir mesleğim daha oldu çaycılık. Zamanla çay işlerinin iyi olmamasıyla birlikte çay ocağında ev yemekleri vs yapabileceklerini söylediler ve yemek işinede atıldılar, yemek dağıtımı yani komilik ile birlikte meslek sayısı etti 4. Bunların yanı sıra yardımseverlik ve arkadaşlıkla birlikte kıramıyacağım dostlarımın yardımına koşmak, ( Kombi, klima vs servislerine çıkmak, alt katımda bulunan kırtasiyede yoğunluk olduğu zaman yardıma gitmek, kolu komşunun getirdiği cd leri kopyalamak, onarmak bazen evlerine gidip bilgisayarlarındaki sorun denilmeyecek sorunsal sorunları çözmek vs vs vs. ) 5-6 maddeleride geride bıraktıktan sonra geriye kalan ve en mühim olan orta gelirli bir ailenin tek erkek çocuğu olmak. Mesaim haftanın 6 günü boyunca sabah 8 de başlar ve gece 24 gibi son bulur, bu zaman dilimi içerisinde günün getirdiği psikolojik baskının zihnimde ve bilgisayar ekranının yaydığı radyasyonun gözlerimde oluşturduğu tahribatı hiç biriniz tahmin edemezsiniz.  İşte bu şartlar altında parçalara bölünmeden doğru kararlar alabilmenin mücadelisini vermekteyim. Bazen çok parlarım bazense çok sessiz kalırım, bende her insan gibi sakin kafayla sakin sakin düşünmek ve kararlar vermek isterim ama maalesef elden birşey gelmiyor.

Dün öğlen saatlerinde elime ulaşan bir broşür ile başlayan yorucu ve bir o kadarda acı maceramı sizlerle paylaşmak istiyorum. Elime ulaşan broşür Avrupada 230 dan fazla şubesinin olduğu söylenen SATURN mağzası’ nın Forum İstanbul da gerçekleşecek açılışı ile ilgiliydi. Brüşörde dizüstü bilgisayarlardan tutun da plasma televziyonlara ordan ev gereçlerine beyaz eşya ya kadar bir çok ürünün indirimde olacağı söyleniyordu, ve bu yapılan indirimlerde öyle üç beş lira değil % 50 nin hatta bazı ürünlerde % 90 a yakın idi. Hal böyle olunca ve teknoloji ilede bir bakıma ilgili olduğumdan gidip görmenin hatta gitmişken bir kaç parça birşey almanın iyi olacağını düşündüm ve bir arkadaşımla paylaştım.  Paylaştım dediğime bakmayın onu aradığım vakit benden önce haber almıştı zaten. Velhasıl kelam ikimizdede kredi kartı olmadığı için alışverişe uygun bir kart aramaya başladık, bazı bankaların kartlarına 10 taksite kadar % 0 faiz imkanı vardı. Akşam saat 21 sularında kredi kartı olayınıda çözdükten sonra zamanı kararlaştırdık ve sabah 5 gibi orda olacaktık, Saat 6 da kapılar açılacaktı. Akşam saatlerinde şakayla karışık arkadaşıma hadi gidip şurayı bir görelim dedim ve haliyle arkadaşımda bunu tebessümle karşılayarak erken yatalım erken kalkalım cevabını verdi. Sabah 5 gibi bayrampaşa Forum İstanbul‘ un yolunu tuttuk bizim ev ile mesafesi kendi özel aracımızla maksimum 15 dakika sürecekti ve öylede oldu. Forum istanbul yakınlarındaki güvenlik arkadaşlara girişin nerede olduğunu sorduk ve aldığım yanıt gerçekten güzeldi ” Ne girişi abi giriş miriş kalmadı ” Biz yolda giderken toz pembe hayaller kuruyorduk saat daha erken gelen giden yoktur rahat bir alışveriş olur en azından alacağımız üründen 400 tane stok var muhakkak bizede bir tane düşer hesaplarını yapıyorduk. Nitekim beklentimiz gibi olmadı sıranın ucu 1 km ‘ den uzundu desem abartmış olmam sanırım. Aynı gün Saturn mağazası ile birlikte Teknosa Exxtra mağazasınında açılışı vardı ve bu iki mağaza yan yana idi. Bu iki mağazanın önünde biriken kuyruk gerçekten şaşıracak hatta yok canım daha neler diyecek kadar kalabalık idi. Arkadaşımın araca bir park yeri bulup gelmesinin ardından bir karar vermek durumunda kaldık, bir tarafta Teknosa Extra öteki tarafta Saturn alışveriş merkezi var idi. Saturn mağazasında karar kıldık ve yürümeye başladık, yürü babam yürü devasa uzunlukta bir kuyruk ve bu kuyruk öyle tekli sıra felan değil nerden baksanız beşerli sıralar halindeydi. Kuyruğun sonuna geldiğimizde acaba bu sıra bize gelirmi gelirsede ürün kalırmı sorusu aklımıza takıldı. İlk başlarda sıradan çıkmaya niyetli olan bendim fakat arkadaşımın ısrarına dayanamayarak bende yanında durdum, aradan üç saat geçti ve bu sefer arkadaşım mızmızlanmaya ben ise inat etmeye başladım. Uzun lafın kısası Sabah’ ın saat 5 inden öğlen 13 ‘ e kadar içeri girebilmek için bekledik önümüzde binlerce insan. İçeride ilgimizi çekecek bir ürünün olmadığının farkındaydık fakat inat etmiştik bir defa muhakkak girmeliydik. Saatler tam 13′ ü gösterdiği sırada Saturn mağazasına giriş yaptık, içeri girdiğimiz zaman bir şaşkınlıkta bizi orada bekliyordu. Mağaza gerçekten söz edildiği kadar hatta dahada büyüktü fakat içerideki kasalarda biriken kuyruk dışarıdakini inanın hiç aratmıyordu. İnsanlar aldıkları cihazları üst üste dizerek kasaların önünde tek sıra halinde mağazanın içini dolanıyordu. Abartmadan söyleyebilirimki alınan plasma televziyonları arka arkaya koydukları için bir stand ‘ dan ötekine geçemiyordunuz, o kuyruğun ya başına ya sonuna gidip oradan geçmeniz gerekiyordu. Arkadaşım ile mağazada biraz turladıktan sonra bu işin böyle olmayacağını ve çıkmamız gerektiğini söyledim, arkadaşımda benim söylememi beklermişcesine doğru çıkış kapısına yöneldi ve saatlerce girmeye ulaştığımız mağazadan 5 dakikada çıkıvermiş olduk. Bugüne dair anlatılacak aslında çok olay var yaz yaz bitmez, ama şu bir gerçekki bu tarz bir mağaza açılışını duyduğunuz zaman ticari anlamda para kazanmak için muhakkak iştirak ediniz. Şayet bugün orada bir kişi çay satmaya çalışsa idi inanın iki mağaza teknosa exxtra ve Saturn den çok daha fazla kâr elde ederdi.